از بند قضا کجا گریزم؟

لیکن چکنم، که نفس خود کام

از حیله و دم نمی شود رام

خوگیر، که از بلا گریزم،

بی چاره وجود سست تدبیر

مرغیست به ریسمان تقدیر

آن روز که بودم از غم آزاد