این هم نه باختیار خویشم

آن روز که بودم از غم آزاد

می بود برای خود دلم شاد

و اکنون که نه بر فرار خویشم

پروانه شمع را که فرمود

کاو از تن خود برآورد دود؟

آنک آفت آسمان نداند