کرد از سر مرد، گردن آزاد

شمشیر کشیده هر دلیری

نوفل به میان چو تند شیری

هر سو که فگند تیغ پولاد

زان کینه که بی دریغ می رفت

یک هفته دو رویه تیغ می رفت

خلقی سوی لعبت حصاری