خلقی سوی لعبت حصاری

کرد از سر مرد، گردن آزاد

زان کینه که بی دریغ می رفت

یک هفته دو رویه تیغ می رفت

تنگ آمد از آن ستیزه کاری

گفتند به اتفاق پیران

در سوخته به که خانه ویران