کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 149

بر بویی گلی که بود یارش

چهرهٔ امیرخسرو دهلویشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 146

    حیران شده ماه نو در آن کار

    #
  2. 147

    نی او همه شب غنود از سوز

    #
  3. 148

    نی لعبت تو، ز بخت بد روز

    #
  4. 149

    بر بویی گلی که بود یارش

    انتخاب‌شده
  5. 150

    دامن نگرفت هیچ خارش

    #
  6. 151

    بر نجد شد و طواف می کرد

    #
  7. 152

    با خاطر خود مصاف می کرد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 149 از «بخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسه نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستاره مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردن» است.