وآن را که کند ز روشنی دور

بر نام خدای جاودانی

آن را که هدایتی رساند

اندازه کرا، که واستاند

آن کیست که باز بخشدش نور

وآنگه ز خراش سینه خویش

خونابه فشانده از دل ریش