آن کیست که باز بخشدش نور

آن را که هدایتی رساند

اندازه کرا، که واستاند

وآن را که کند ز روشنی دور

وآنگه ز خراش سینه خویش

خونابه فشانده از دل ریش

کاین نامه که هست چون نگاری