داند غم من ولی نه چون من

غافل که همیشه بی خبر زیست،

او را چه خبر که بی دلی چیست؟!

با هر که غمی دهم برون من

گیرم که بود به پرده جایم

و ز حجره غم برون نیایم

این خانه شکاف، ناله زار