با هر که غمی دهم برون من

کی داند حال دردمندان؟!

غافل که همیشه بی خبر زیست،

او را چه خبر که بی دلی چیست؟!

داند غم من ولی نه چون من

گیرم که بود به پرده جایم

و ز حجره غم برون نیایم