تا نام تو بر زبان نیاید

تا زین دو کدام بر سر آید

گیرم خوش و شادمان توان زیست

هیهات که بی تو چون توان زیست

در قالب مرده جان نیاید

فریاد که جان ز غم زبون شد

وز رخنه دیده دل برون شد