فریاد که جان ز غم زبون شد

هیهات که بی تو چون توان زیست

تا نام تو بر زبان نیاید

در قالب مرده جان نیاید

وز رخنه دیده دل برون شد

این تن، که خمیده بود بشکست

وان دل که نداشتم، شد از دست