در قالب مرده جان نیاید

گیرم خوش و شادمان توان زیست

هیهات که بی تو چون توان زیست

تا نام تو بر زبان نیاید

فریاد که جان ز غم زبون شد

وز رخنه دیده دل برون شد

این تن، که خمیده بود بشکست