این تن، که خمیده بود بشکست

در قالب مرده جان نیاید

فریاد که جان ز غم زبون شد

وز رخنه دیده دل برون شد

وان دل که نداشتم، شد از دست

بر سوز دلم که رستخیزست

انگشت منه که شعله تیزست