زین زمزمه فراق خوش بود

زین سان همه ره ترانه می زد

رقص خوش عاشقانه می زد

آنرا که درونه زنده وش بود

وانکس که نداشت لذت درد

در گریه زار خنده می کرد

خلقی به گمان که مرد بی هوش