وانکس که نداشت لذت درد

رقص خوش عاشقانه می زد

آنرا که درونه زنده وش بود

زین زمزمه فراق خوش بود

در گریه زار خنده می کرد

خلقی به گمان که مرد بی هوش

از بی خودی آمده است در جوش