بیا مطرب آن بر بط خوش نوا

که بنیاد غم را در آرد ز پای

به من ده که راحت به جانم دهد

ز خونابه دهر امانم دهد

که بی مغزیش مغز را شد دوا

بزن تا که بر باید از مغز هوش

به دل جان نوریزد از راه گوش