ز موی کمانچه نوایی چو موی

به من ده که تا شادمانی کنم

ز گنج سخن در فشانی کنم

بیا مطربا مو به مو باز جوی

که تا چون به مستان رسد ساز او

گوارا شود می ز آواز او

بیا ساقی آن جام در یا درون