همیشه تا که بود از زمانه نام و نشان

ز حکم تست شب و روز را به هم پیوند

به خوشدلی گذران بعد ازین، که باد اجل

درخت عمر بداندیش را ز پا افگند

مدام تا که بود گردش سپهر بلند

به بزم عیش و طرب باد نیک خواه تو شاد

حسود جاه تو بادا ز غصه زار و نژند