به بزم عیش و طرب باد نیک خواه تو شاد

درخت عمر بداندیش را ز پا افگند

همیشه تا که بود از زمانه نام و نشان

مدام تا که بود گردش سپهر بلند

حسود جاه تو بادا ز غصه زار و نژند