بدبختی این دیده که آن پا نتوان شست

هر شب من و از گریه سر کوی تو شستن

دریا ز پی بخت بد از دیده چه ریزم

چون بخت بد خویش به دریا نتوان شست

عشق از دل ماکم نتوان کرد که ذاتی است