که اگر جان طلبی بنده تامل نکند

قیمت گل نشناسد مگر آن مرغ اسیر

که خزان دیده بود پس به بهاری برسد

چه کند دل که جفای تو تحمل نکند

وا جبست از دهن غنچه بدوزند بخار

تا در ایام جمالت سخن گل نکند