مرا با تو افتادست پیوند

که ایشان هم چو تو بودند یک چند

شنو ای دوست پند اما چو خسرو

مشو کو گوید و خود نشنود پند

نه در گوشم نصیحت رفت و نه پند

دل من می جهد هر لحظه از جای

به دیدارت چنانم آرزومند