که می روند نه ز انسانکه باز پیوندند

به سبزه زار فلک طرفه باغبانانند

که هر نهال که شاندند باز برکندند

جمال صحبت هم صحبتان غنیمت دان

بسا ز توشه ز بهر مسافران وجود

که میهمان عزیزند وروز کی چندند

ترا به از عمل خیر نیست فرزندی