گر خیال قامتت اندر شر و شور اوفتد

روی خود در روی من بین روی من در روی خویش

یک دم ای آیینه جان رونما تا جا کنم

برسردست خودت یا بر سر زانوی خویش

سرنگون همچون خیال خود فتد در جوی خویش

گوش هندو پاره باشد ور منم هندوی تو

پاره کن گوش و مکن پاره دل هندوی خویش