چون راز برون نفتدم از پرده که هر چند

آن صبر که هر بار بد این بار ندارم

یک سینه پر از قصه هجر است ولیکن

از تنگ دلی طاقت گفتار ندارم

گویند مرا گر به نگهدار ندارم

جانا چودل خسته به سودای تو دارم

او داند و سودای تو من کار ندارم