گویند مرا گر به نگهدار ندارم

یک سینه پر از قصه هجر است ولیکن

از تنگ دلی طاقت گفتار ندارم

چون راز برون نفتدم از پرده که هر چند

جانا چودل خسته به سودای تو دارم

او داند و سودای تو من کار ندارم

خون ریز شگرفست لبت سهل نگیرم