دل پاره های خون فگند همچو برگ گل

بنشینم و فسانه آن ماه بشنوم

آواز ارغنون ندهد ذوقم آن چنان

کاو از پای اسپ تو ناگاه بشنوم

چون بوی تو ز باد سحرگاه بشنوم

خود را کنم سپند و نخواهم ترا گزند

از عاشقان چو بر در تو آه بشنوم