محیط نه فلکش زورقی به دریائی

جمال پردگی جاودانه ننماید

مگر به آینه پاکان سینه سینائی

رواق چشم که یک انعکاس او آفاق

دلی که غرق شود در شکوه این دریا

به چشم باز رود در شگفت رویائی

به قدر خواستنم نیست تاب سوختنم