دلی که غرق شود در شکوه این دریا

مگر به آینه پاکان سینه سینائی

رواق چشم که یک انعکاس او آفاق

محیط نه فلکش زورقی به دریائی

به چشم باز رود در شگفت رویائی

به قدر خواستنم نیست تاب سوختنم

به اسم عاشقم و اسم بی مسمائی