از سحر خیالاتم در عرض تمنائی

ای عقل وداعم کن خوش خوش که درین ایام

دل می بردم هر روز جائی به تماشائی

با آن که جهانگیرست شمشیر زبان من

در گوش دلم تکرار بس راز همی گوید

آن غمزه که می گوید صد نکته به ایمائی

هان ای سر سودائی راز هوس گرمست