در گوش دلم تکرار بس راز همی گوید

دل می بردم هر روز جائی به تماشائی

با آن که جهانگیرست شمشیر زبان من

از سحر خیالاتم در عرض تمنائی

آن غمزه که می گوید صد نکته به ایمائی

هان ای سر سودائی راز هوس گرمست

پا در ره سودانه اما نخوری پائی