دل صدهزار بوسه همی زد به نام تو

لب محرم رکاب تو ماند که بوسه داد

زیرا نبود واقف وقت کلام تو

لیک آن زمان ز عشق تو بر نعل مرکبت

ای عامه رسوم و همه شهر خاص تو

وی خاصه خدای و همه خلق عام تو

نفس الف شدی تو ز تجرید چون ز عشق