گر به بوی و رنگ گویی چون گلم پس همچو گل

ای دریغا در جهان یک حیدر کرار کو

دیو مردم بین که خود را چون ملایک ساختند

با چنین دیوان بگو بند سلیمان وار کو

مر ترا پایی پر از خاک و سری پر خار کو

معلف اسبان تازی را خران بگرفته اند

در چنین تشویش ملک ای زیرکان افسار کو