بسان تاج نوشروان زمینها را بپیرایی

هیولا را تو دادستی به حکم عنصر و جوهر

مر اسطقسات را پستی گهی و گاه بالایی

بسان تخت جمشیدی تو گردون را کنی جلوه

ز خار ار چاکری جوید همی گل تو برون آری

به بحر ار بنده ای جوید همی در تو بپیمایی

تو آن حیی خداوندا که از الهامها دوری