تو آن حیی خداوندا که از الهامها دوری

بسان تاج نوشروان زمینها را بپیرایی

ز خار ار چاکری جوید همی گل تو برون آری

به بحر ار بنده ای جوید همی در تو بپیمایی

تو آن فردی خداوندا که خود را هم تو می شایی

جهاندارا جهانداری که عالم مر ترا شاید

خداوندا خداوندی که خود را می تو بستایی