گر تاب دهد آتش عزم تو شراری

نه دایره یک لحظه کناره کند از سیر

گر بروزد از موکب عزم تو غباری

چون لعل فسرده شود آب همه دریا

ای مرحکما را ز یسار تو یمینی

وی مر شعرا را ز یمنین تو یساری

بر اسب امید آمده مجدود سنایی