سبکدل کی کشد هرگز دمی بار گران جانی

هر آن کو گشت پرورده به زیر دامن خذلان

گریبان گیر او ناید دمی توفیق ربانی

نگردد گرد دین داران غرور دیو نفس ایرا

تو ای مرد سخن پیشه که بهر دام مشتی دون

ز دین حق بماندستی به نیروی سخندانی

چه سستی دیدی از سنت که رفتی سوی بی دینان