پرده دار عیب کار چاکرت کن خلق خوش

زان زبان در فروش و خاطر گوهر طلب

پیشت آوردن سخن ترک ادب کردن بود

زشت باشد تازی بغداد بردن در عرب

چون دهان را پرده دار عیب دندانست و لب

تا بود عقل از ره دانش پرستان اصل غم

تا بود جان از پی بی دانشان اصل طرب