چو روزگار فرو بست تو از آن مندیش

مبر تو رنج که روزی به رنج نفزاید

به رنج بردن تو چرخ زی تو نگراید

که آنگهی که بباید گشاد بگشاید

چو بسته های زمانه گشاده خواهد گشت

چنان گشاید گویی که آن چنان باید