شد آن شهر با او همه همگروه

به نزدیک او مردم انبوه شد

ز شهر کجاران سوی کوه شد

یکی دژ بکرد از بر تیغ کوه

نهاد اندران دژ دری آهنین

هم آرامگه بود هم جای کین

یکی چشمه ای بود بر کوهسار