یکی باره ای کرد گرداندرش

هم آرامگه بود هم جای کین

یکی چشمه ای بود بر کوهسار

ز تخت اندرآمد میان حصار

که بینا به دیده ندیدی سرش

چو آن کرم را گشت صندوق تنگ

یکی حوض کردند بر کوه سنگ