زهر تن او گردد تو مرد عبر باش

هر چند که طوطی دلت کشته زهرست

آن زهر دهان را تو همه شهد و شکر باش

چون تو به دل زهر شکر داری از خود

در مکه دین ابرهه نفس علم زد

تو طیر ابابیل ورا زخم حجر باش

نمرود هوای خانه باطن و ز بت آگند