تو طیر ابابیل ورا زخم حجر باش

چون تو به دل زهر شکر داری از خود

زهر تن او گردد تو مرد عبر باش

در مکه دین ابرهه نفس علم زد

نمرود هوای خانه باطن و ز بت آگند

او رفت سوی عید تو در عیش نظر باش

گر خلق جهان ابرهه دین تو باشد