نمرود هوای خانه باطن و ز بت آگند

زهر تن او گردد تو مرد عبر باش

در مکه دین ابرهه نفس علم زد

تو طیر ابابیل ورا زخم حجر باش

او رفت سوی عید تو در عیش نظر باش

گر خلق جهان ابرهه دین تو باشد

تو بر فلک سیرت ایشان چو قمر باش