به زیر تیشه شدم خامه و بنانش را

به چند وجه مرا هم پناه و هم پدر است

که حق پناه کند از فنا زمانش را

اگرچه پیشه من نیست زیر تیشه شدن

سپهر قدرا هرکس که بر کشیده توست

سپهر درنکشد خط خط امانش را

پس از چه بود که در من کمان کشید فلک