برگ مهمانی تو ساخته ام

که در این خانه چه خشک و چه تر است

رنجه ای تا به رخت چاشت خورم

که فلک بر دل من چاشت خور است

گرچه بس ساخته مختصر است

قدری کوفته و بریان هست

لیک پالوده تر بیشتر است