نیستی است آنچه حاصل تک و تاز است

دهر نه جای من است بگذرم از وی

مسکن زاغان نه آشیانه باز است

از تک و تازم ندامت است که آخر

آقچه زر گر هزار سال بماند

عاقبتش جای هم دهانه گاز است

خواه ظلم پاش خواه نور گزین پس