آقچه زر گر هزار سال بماند

مسکن زاغان نه آشیانه باز است

از تک و تازم ندامت است که آخر

نیستی است آنچه حاصل تک و تاز است

عاقبتش جای هم دهانه گاز است

خواه ظلم پاش خواه نور گزین پس

دیده خاقانی از زمانه فراز است