که چون غلام حبش داغ برکشیده اوست

صبا کبوتر این نامه شد بدان درگاه

که صورت کرم امروز آفریده اوست

فلک چو طفل عرب طوق دار شد ز هلال

سخاش نور نخستین شناس و صور پسین

که جان به قالب امید در دمیده اوست

ز زعفران رخ ظالمان کند گه عدل