چنین است رسم جهان جهان

یکی مرد شایسته تاج و گاه

وزان جایگه شد سوی طیسفون

سر بخت بدخواه کرده نگون

همی راز خویش از تو دارد نهان

نسازد تو ناچار با او بساز

که روزی نشیب است و روزی فراز